Şiir

Eleştirel Determinizm

Şiir

Gözlerine baktıkça kör oluyorum.

Kör oldukça batıyorum.

Batmak bana altı yaş hatırası

Hangi çocuğun rüyası bilmiyorum.

Toplumsal el tutuşmalar yasak.

Zaten bu bok toplumda da her halt yasak!

Ne kaldırım dışı yürüyebilirsin

Ne de kaldırımda düzgün.

Sen var oldukça varım desen, daha da yok olur bedenin.

“İyi günde kötü günde” derken

Devletin isteği miydi istediğin?

Zaten devlet hep senin yerine istemişti.

Aynı yastığa baş koyduğumla bir mi yüreğim?

Yıllarca paylaştım bir erkeği, başka başka çokça kadınla.

Hiçbirinde acımadı sancılarım.

Hiçbirinde dokuz doğurmadı kasığım.

Şimdi sendeki bu acı hissinin nedeni yalnız kaybetme korkusu olabilir.

Korkuyu içerken önce dilin yanar, yanan dil acıtır.

Göğsüne iner, göğsünü yakar.

Yumruklarım bir kez daha kendime.

Seni adım adım kaybedişime.

Kaç kez gitsen boş.

Gelmeler zaten ziyan.

Okusam sana yazdığım yüzüncü şiiri ne anlarsın?

Belki de hiç anlamazsın.

Ruhun diyorum,

Kimse hırpalayamazdı ben gibi.

Şimdi kızgınlığım yine hep bana.

Bu kadar sevmek hangi insana yakışır.

Tabi ki altı yaşındaki bana.

Toplasana düşüncelerimi, rahatsızım bu dağınıklıktan.

Pazartesinin salıya bağlanmasından,

Cumaların ardına pazartesi eklenmemesinden rahatsızım.

Seni, sen gibi görüp aldanmışken bu kıskanmalar ben değil.

‘Sendeki ben’ de bu değil.

Usul usul, edebinle, safça, hissettirmeden gitsen çekip

Hızlıca, ahlaksızca, hissederek görsem eridiğimi

Üzülsem, ağlasam, bu uykular haram olsa…

“Zaten hiç sevmedim” desen de gitsem.

O okul hiç olmaz o zaman, fakülte merdivenleri yıkık.

Bilim iflas…

Tüm determinist yazın anlamsız.

Hangi neden açıklar bu kalbin yanığını o vakit.

İyisi mi sen kal!

Kal da tüm bakışlar eleştirel olsun!

İllüstrasyon: Eric Pause

Eleştirel Determinizm&rdquo için 1 yorum

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Font Resize
Kontrast Modu
%d blogcu bunu beğendi: