Öykü

Alyans

O çamaşır suyuyla evleri parlatırken, kendisi ağır ağır solmuştu ama kimse fark etmemişti

Sevim yorgun argın ve ellerindeki çamaşır suyu kokusunu da yanına alarak vapura yetişti. Çok yorulmuştu. Nermin Hanım’ın mutfak fayanslarını ova ova bir hal olmuşu. Nermin Hanım asla o kovalı paspasların kullanmasını istemezdi. Öyle temiz olmuyormuş yerler. Eee el senin olmayınca fikir yürütmek de kolay oluyor tabii!

            Alyansına ilişti göz birden. On beş yaşından beri bir prangaydı parmağında. Daha oyun çağında koparılmıştı hayattan Sevim. Evcilik oynayacağı yaşta bir evin içine hapsolmuştu. Hüseyin ile ‘’ev’’cilik yapmaya başlamışlardı ya da hapsoldukları ev ‘’ev’’miş gibi yapmaya. O evin içinde yaşadıklarını bir vapur yolculuğu yetmezdi anlatmaya. Bir, iki, üç, beş belki de on yolculuk gerekirdi.

            Alyansının üzerindeki çiziklere baktı dikkatle. O evin içinde aldığı her yarayı alyansı da almıştı resmen. O ilk günlerdeki parlaklığı gitmiş, Sevim gibi günden güne matlaşmış, çizilmiş ve yara almıştı. Temizliğe gittiği evlerin kiri, pası sinmişti. O çamaşır suyuyla evleri parlatırken, kendisi ağır ağır solmuştu ama kimse fark etmemişti. Aslında bir kuyumcuya gitse parlatması iki dakika bile sürmezdi ama (alyansın) günden güne soluşunu, çizilişini, yaralanışını izlemeye mecali kalmamıştı. Birden karşısında oturan genç kadının sol parmağındaki alyansa takıldı gözleri. Daha matlaşmamış, parıl parıl, yaralanmamış (alyansına). Belli ki yeni ‘’ev’’lenmişti kadın…

            Derin bir nefes aldı Sevim ve kendi (alyansının) başına gelenlerin, o genç kadının (alyansının) başına gelmemesini tüm kalbiyle diledi.

Görsel: A. Nur Türk

Alyans&rdquo için 1 yorum

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Font Resize
Kontrast Modu
%d blogcu bunu beğendi: